ꦧꦺꦫꦶꦠ​ꦢ꧀ꦗꦮ

  Wonten ing salebeting cariyos pewayangan Jawi, sekelompok punokawan (masyarakat suku Punokawan) nyuwun suaka ing Kraton Dwipa. Dheweke uga golek guru (pitakon) kanggo takon. Rombongan Punokawan mandheg ing tengah-tengah perjalanan, bingung nalika liwat Alas Amarta. Pungkasane padha kemah ing alas, amarga wis peteng. Esuke, para Punokawan durung oleh tuntunan Ilahi babagan carane liwat Alas Amarta, nanging padha kelingan pangandikane wong wicaksana: "Yen liwat Alas Amarta, terus menyang kulon lan sampeyan bakal nemokake jawaban." Punokawan malah ngliwati Alas Amarta, tumuju wetan. Ing dalan ketemu kethek sing nyolong bekalne Punokawan. Punokawan bisa nangkep kethek, lan nyoba nyembelih, nanging malih dadi wong tuwa. Para Punokawan kaget banget karo anane wong sepuh kuwi, banjur takon, "Sapa kowe, lan apa sampeyan njupuk bekal?" Wong tuwa mau mangsuli, "Aku biyen dadi pertapa sing nyabrang ing tlatah Alas Amarta sisih kulon, aku dikutuk dening dewa dadi kethek,...

  . PETRUK MENDEM BUKT I Salah satunggaling Punokawan ingkang misuwur saking Wayang Kulit inggih punika Petruk. Kacarita Petruk ora ditampa ing desa Sudra, Celeret Gheni. Lajêng ngungsi dhatêng nagari Agramatra Pura nemoni Kanjeng Nyi Ratu Kawungan garwanipun sang nata Argamatra Pura kangge pangayoman saha ngawulo. Kanjeng Nyimas maringi tugas golek papan kanggo ngurus kebo. Sawetawis angon kebo, Petruk kebacut hasutan Butho Sandikala nalika srengenge wis surup ing sisih kulon. Butho Sandikala bisik-bisik marang Pitruk, "Petruk, kowe angon kebo, kebo siji wae didol menyang bakul sugih, mesthi entuk dhuwit akeh."   Petruk banjur mikir kepriye carane njupuk kebo tanpa ditemoni dening Pamajikan, Petruk sing pancen nduweni sipat beda karo Punokawan liyane, malah sembrono nindakake apa-apa sing ngluwihi kramane wong Kawulo. Petruk entuk ide arep ngedol kebo kasebut supaya ora kepethuk, nanging kudu golek wong sing gelem tuku kebo dhisik. Esuke Petruk golek warta lan katrangan bab ...